Nasz Patron

NASZ PATRON

Społeczność Szkoły Podstawowej w Rogaszycach od dawna chciała mieć patrona, z którym mogłaby się utożsamiać. Zostało zgłoszonych kilku kandydatów. W roku szkolnym 2024/2025 prowadzone były działania wychowawcze i informacyjne zmierzające do gotowości wszystkich podmiotów do oddania swojego głosu na odpowiedniego kandydata.  Miał to być patron o szlachetnej postawie moralnej, bliski dzieciom, z optymistycznym podejściem do życia. Nie dziwi więc fakt, że w ostatecznym głosowaniu zwyciężyła postać pedagoga, lekarza, pisarza, publicysty i działacza społecznego- Janusza Korczaka. 26 czerwca 2025 r. Rada Miejska w Ostrzeszowie nadała naszej szkole imię tego człowieka o wielkim sercu i wielkiej życiowej mądrości. Zasady wychowawcze, którymi kierował się w życiu, będziemy starali  się uczynić bliskimi nam wszystkim. Ponieważ dzieciństwo Janusza Korczaka było smutne, zapragnął zapewnić swoim podopiecznym prawo  do zabawy, radości i śmiechu. To on do dnia dzisiejszego wskazuje, jak żyć, aby zasłużyć na miano „Prawdziwego Człowieka”. Przecież pisał: „Być człowiekiem- znaczy posiadać kryształową moralność, nieograniczoną tolerancyjność, do pasji posuniętą pracowitość, dążyć do ciągłego uzupełniania wiedzy”. To Korczak uważał, że nie ma dzieci, a są ludzie. Dlatego żądał szacunku dla nich, ich małych trosk i wielkich problemów. Szkoła Podstawowa im. Janusza Korczaka w Rogaszycach to miejsce, w którym uczniowie , nauczyciele i rodzice tworzą wspierającą się społeczność, zaś szacunek dla indywidualności dziecka to nasz kierunek rozwoju.

Janusz Korczak, właściwe nazwisko Henryk Goldszmit, urodził się 22.lipca 1878 lub 1879 r. w Warszawie. Zginął prawdopodobnie 7. sierpnia 1942 r. w Treblince.

Pochodził ze spolonizowanej rodziny Goldszmitów - jego pradziadek był szklarzem, dziadek lekarzem, a ojciec Józef Goldszmit, znanym warszawskim adwokatem.

Korczak całe swoje życie podporządkował pracy z dziećmi i dla dzieci. Po studiach podjął pracę pediatry w żydowskim szpitalu dziecięcym.  Aktywnie działał w Warszawskim Towarzystwie Kolonii Letnich oraz Towarzystwie Higienicznym. W czasie swoich podróży po Europie odwiedzał domy opieki, sierocińce i szkoły.  Został dyrektorem żydowskiego Domu Sierot w Warszawie i Pruszkowie. Każdą myśl, każde swoje działanie podporządkowywał sprawom dzieci. Wtedy też zrezygnował z założenia swojej rodziny, jednocześnie stając się ojcem dla pokoleń sierot.

W tym wszystkim znajdował czas na pisanie książek, artykułów, prowadzenie audycji radiowych. Spod jego pióra wyszły i książki dla dzieci (m.in. Król Maciuś Pierwszy, Kajtuś Czarodziej, Mośki, Joski, Srule, Józki, Jaśki i Franki) i dla dorosłych (np. 4 tomowe Jak kochać dziecko?)

W swych pracach skierowanych do dzieci jak i do ich rodziców, opiekunów, wychowawców i nauczycieli tłumaczył:

Dziecko ma prawo być sobą. Ma prawo do popełniania błędów. Ma prawo do posiadania własnego zdania. Ma prawo do szacunku. Nie ma dzieci - są ludzie.
Stary Doktór - pod takim pseudonimem wygłaszał pogadanki na falach Polskiego Radia, pisywał też do wielu czasopism polskich i żydowskich. Był twórcą eksperymentalnego dodatku do Naszego Przeglądu. Mały Przegląd był tworzony dla dzieci i przez dzieci.

Janusz Korczak całe swe życie poświęcił walce o dzieci i ich prawa. Taki był do końca swych dni, które przypadły na jeden z najtragiczniejszych okresów w naszej historii- II wojnę światową. Ostatni marsz Korczaka i dzieci na Umschlagplatz przeszedł do legendy. Został zamordowany ze swoimi podopiecznymi z warszawskiego getta w Treblince.

Jego praca nie zginęła wraz z nim. Nie został zapomniany, a idee dotyczące dzieci są aktualne i znane na całym świecie.